Historia

Jak Niemcy zabijali polskie dzieci

Leszek Pietrzak

Niemcy nie mieli żadnych oporów aby mordować dzieci w okupowanej Polsce. Tak było od pierwszych dni wojny.

Gdy w 2014 r. ukazało się polskie wydanie głośnej książki „Żołnierze. Protokoły walk, zabijania i umierania” autorstwa Sönke Neitzela i Haralda Weltzera, po raz pierwszy mogliśmy się dowiedzieć, jak w praktyce wyglądało mordowanie obywateli podbijanych przez Niemców krajów.

Książka powstała na podstawie nagrań autentycznych rozmów, które prowadzili między sobą niemieccy żołnierze w alianckich obozach jenieckich, po kapitulacji III Rzeszy. Prawie 13 tysięcy z nich zostało umieszczonych w specjalnie przygotowanych ośrodkach, zlokalizowanych m.in. w dworze Trent Park na północ od Londynu, w Latimer House w brytyjskim Buckinghamshire oraz w Fort Hunt w amerykańskiej Wirginii. Budynki, w których zakwaterowano niemieckich jeńców, zostały nafaszerowane podsłuchami, a w celach żołnierzy ukryto mikrofony. Wśród więźniów umieszczono również grupę informatorów, która miała inicjować rozmowy na temat wojennych przeżyć niemieckich żołnierzy. Cel był jeden: wyciągnąć jak najwięcej z ich wojennych sekretów.

Kup e-wydanie tego numeru, aby uzyskać pełny dostęp do artykułu

Pobierz ten numer w formie elektronicznej w wybranym formacie (PDF, epub, mobi) i uzyskaj dostęp online do artykułów.

Wstępniak

Dostęp do serwisu

Wydanie papierowe, Android, iOS, WWW, ebook.

Komentarz rysunkowy

Felietony

Kordian Kuczma

Rosjanka, która szpiegowała Einsteina

Głośna u zarania obecnej dekady Anna Chapman miała prekursorki o niejednokrotnie porywających życiorysach. Jedna z nich – córka prowincjonalnego prawnika i muza artystycznej elity – została żoną najwybitniejszego rosyjskiego rzeźbiarza swojego pokolenia, a w 1998 r. pojawiła się na ustach całego świata jako ostatnia miłość samego Alberta Einsteina...

Grzegorz Braun

1050 lat promesy cywilizacyjnej

Wraz ze Chrztem otrzymywali nasi przodkowie promesę na korzystanie ze wszystkich najwspanialszych skarbów cywilizacji opartej na dwóch filarach – nieznanych w innych kręgach cywilizacyjnych – rozdziale władzy świeckiej i duchownej i etyce bezwzględnej.