Historia

Ile Niemcy zarobiły na II wojnie światowej?

Leszek Pietrzak

III Rzesza w czasie II wojny światowej zdobyła i zabezpieczyła majątek, który stał się podstawą potęgi gospodarczej powojennych Niemiec. Tym bardziej powinniśmy domagać się od nich odszkodowań za II wojnę światową.

Powrót ludzi i kapitału

Można postawić pytanie, czy alianci nie wiedzieli o postanowieniach konferencji, która odbyła się w strasburskim hotelu? Wiedzieli doskonale! Raport amerykańskiego wywiadu wojskowego oznaczony jako EW- Pa 128 sporządzony w listopadzie 1944 r. znany dzisiaj jako „Red House Raport”, dość dokładnie relacjonuje konferencję i decyzje, jakie zapadły w jej trakcie. Jasne jest więc, że Amerykanie od początku wiedzieli o planach nazistów przetransferowania skradzionego kapitału. Dlaczego zatem pozwolili Niemcom na zrealizowanie powziętego w strasburskim Maison Rouge zamiaru?

Na to pytanie nie jest łatwo odpowiedzieć. Zapewne jednym z decydujących czynników były związki amerykańskich firm z niemieckimi koncernami, o których mówił dr Scheid, a które mogłyby znacząco zepsuć wizerunek USA, zwycięzców II wojny światowej. Zapewne w grę wchodziły także inne czynniki, które wpłynęły na ciche przyzwolenie dla dyskretnych działań niemieckich nazistów. W każdym razie transfer kapitału, myśli i ludzi, jaki miał miejsce przed upadkiem III Rzeszy, na pewno odbył się za przyzwoleniem aliantów.

Jak pokazały lata po zakończeniu wojny, alianci przyzwolili również na to, aby spora część wytransferowanego w czasie wojny kapitału wróciła do Republiki Federalnej Niemiec, będąc podstawą niemieckiego bumu gospodarczego, jaki rozpoczął się w Republice Federalnej Niemiec w latach 60. To jednak było o wiele bardziej skomplikowanym zjawiskiem, głęboko osadzonym w realiach zimnej wojny, w jakiej pogrążyła się Europa i świat w końcu lat czterdziestych. Przede wszystkim, alianci bardzo szybko uświadomili sobie, że nawet gdy chcieli faktycznej denazyfikacji Niemiec, to i tak nie są w stanie tego procesu przeprowadzić. Jego skala i zakres przekraczały ich techniczne możliwości. Po drugie, alianci zdali sobie sprawę również z tego, że denazyfikacja mogłaby utrudnić budowę pod ich okiem nowych, demokratycznych Niemiec. Tymczasem sytuacja wymagała zbudowania jak najszybciej nowego niemieckiego państwa. W zimnowojennej strategii aliantów Niemcy Zachodnie miały być sprawnym narzędziem, mającym służyć do konfrontacji z komunistycznym blokiem wschodnim. Nie mogły być zatem jakąś kolonialną hybrydą. Musiały być państwem sprawnie zarządzanym przez samych Niemców. Aby jednak tak się stało, nowe niemieckie państwo zmuszone było oprzeć się na starych elitach i bez znaczenia było to, że były one uwikłane w narodowy socjalizm i wszystkie zbrodnie hitlerowskiej III Rzeszy. Tylko nazistowskie elity dawały bowiem gwarancję szybkiego zbudowania nowych Niemiec. I właśnie dlatego elity III Rzeszy stały się dość szybko elitami Republiki Federalnej Niemiec.

O tym, jak faktycznie wyglądało to w czasach kanclerza Konrada Adenauera opowiada niemiecki historyk Norbert Frei w swojej niezwykle interesującej książce „Kariery w półmroku”, kilka lata temu przetłumaczonej i wydanej w Polsce. Jak pisze Frei, niemiecka polityka wobec przeszłości (Vergangenheitspolitik) w czasach kanclerza Konrada Adenauera przemieniła byłych nazistów w przykładnych obywateli RFN. I tak jak w czasach III Rzeszy, tak po wojnie swoje zdolności i doświadczenia oddali na usługi nowych demokratycznych Niemiec.

Proces tworzenia nowych, powojennych Niemiec przez dawne nazistowskie elity, stworzył wymarzone warunki do tego, aby wyprowadzony za granicę przed upadkiem III Rzeszy kapitał mógł wrócić do Niemiec, wydatnie przyczyniając się do ich wkroczenia na drogę gospodarczej prosperity. Cel ten został osiągnięty prawie w taki sam sposób, w jaki zrealizowano wcześniej przetransferowanie kapitału. Było to o tyle łatwe, że wielu uczestników konferencji w strasburskim hotelu Maison Rouge jak np. Herman Josepf Abs, który był członkiem zarządu Reichsbanku, po wojnie pełnił prominentne funkcje w życiu politycznym i gospodarczym RFN, odpowiadając za rekonstrukcję powojennej gospodarki Niemiec. Tak naprawdę to nie powojenny Plan Marshalla, którego Niemcy były beneficjentami, ale powrót wytransferowanego w czasie wojny kapitału, otworzył drzwi do potęgi gospodarczej współczesnych Niemiec, które dzisiaj niepodzielnie żądzą zjednoczoną Europą.

Wstępniak

Dostęp do serwisu

Wydanie papierowe, Android, iOS, WWW, ebook.

Komentarz rysunkowy

Felietony

Leszek Nowak

Narodowy bolszewizm

W kręgach antysemickiej prawicy Rosja po rewolucji stała się “nową Judeą”, ziemią podbitą i okupowaną przez Żydów.

Jan Piński

Polska Bez Cenzury

Cenzura jest tak stara jak świat. W końcu na początku było słowo. Mylą się ci, którzy uważają, że w Polsce cenzura skończyła się wraz likwidacją słynnego urzędu przy ul. Mysiej w Warszawie, w kwietniu 1990 r.